|
Witold BUCHWALD |
|
|
 |
(ur. w 1915 r.)
Kol. doc. dr hab. Witold Buchwald ukończył w 1937 roku studia wyższe na Wydziale Rolniczo-Leśnym Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu, uzyskując tytuł magistra inżyniera. Na tej samej uczelni w 1961 roku uzyskał stopień naukowy doktora nauk rolno-leśnych, a w 1969 roku w Wyższej Szkole Rolniczej w Olsztynie - stopień naukowy doktora habilitowanego w zakresie oceny i ekonomiki produkcji zwierzęcej. Po ukończeniu studiów stale uzupełniał wiedzę teoretyczną i praktyczną, m.in. podczas licznych wyjazdów zagranicznych, co dało Mu możność zapoznania się z organizacją, ekonomiką techniką i technologią chowu zwierząt, ich obrotem oraz z przemysłem mięsnym. Podczas wojny brał udział w kampanii wrześniowej, dostał się do niewoli. W 1945 roku został zmobilizowany do wojska. Od 1946 roku związany wieloletnią pracą zawodową z przemysłem mięsnym i drobiarskim na stanowiskach kierowniczych: w Wydziale Skupu i Tuczu Drobiu w Rolniczej Centrali Mięsnej (1946-1949), w Dziale Drobiarskim Centralnego Zarządu Przemysłu Konserwowego (1949-1952), w Wydziale Rozwoju Techniki i Wynalazczości (1952-1958) i Wydziale Skupu i Kontraktacji (1959-1974) w Centrali Przemysłu Mięsnego. Twórczy i pełen inicjatywy specjalista, pozostawił po sobie wiele nowatorskich rozwiązań technicznych i organizacyjnych. Współtwórca powojennego przemysłowego tuczu i uboju drobiu. Wdrażał autorskie rozwiązania techniczne dotyczące wyposażenia tuczarni i ubojni oraz opakowań tuszek drobiowych. Modernizował istniejące tuczarnie i ubojnie oraz projektował nowe. Inicjator zaimportowania pierwszej zmechanizowanej linii do uboju drobiu. Zaprojektował jej zainstalowanie i uruchomienie. Rozpowszechniał wdrażanie skatalogowanych przez siebie urządzeń do mechanizacji zakładów mięsnych. Propagował i uczestniczył w projektowaniu modernizacji zakładów mięsnych. Aktywnie i twórczo uczestniczył w organizowaniu przekształcania typów użytkowych zwierząt rzeźnych zgodnie z interesami przemysłu mięsnego. Wykorzystywał w tych działaniach m.in. wieloletnie członkostwa w Komisji ds. Hodowli Trzody Chlewnej Rady Naukowo-Technicznej przy Ministrze Rolnictwa, w Komisji Hodowli Bydła Komitetu Nauk Zootechnicznych PAN, w Radzie Naukowej Instytutu Zootechniki i w Polskim Towarzystwie Zootechnicznym oraz bezpośrednie kontakty z wyższymi uczelniami rolniczymi. Zainicjował i wdrożył zmiany w klasyfikacji zwierząt rzeźnych, co dało w powiązaniu z odpowiednią polityką cen skupu przestawienie dostarczanej trzody chlewnej przetłuszczonej na bardziej mięsną, zdecydowane zwiększenie podaży młodego bydła rzeźnego pełno-mięsnego i o wyższym ciężarze oraz wywołanie produkcji i dostaw młodych owiec rzeźnych. Kol. Buchwald obok osiągnięć w kształtowaniu podaży jakościowej zwierząt rzeźnych ma również na swoim koncie nowatorskie rozwiązania organizacyjne, jak odbiór żywca bezpośrednio z gospodarstw indywidualnych, uporządkowanie współpracy przemysłu mięsnego z gminnymi spółdzielniami w zakresie klasyfikacji skupowanego żywca, uporządkowanie trybu i warunków przekazywania żywca do rzeźni oraz wprowadzenie skupu trzody mięsno - słoninowej i bydła według ciężaru i jakości. W 1974 roku przeszedł do pracy naukowej jako docent i kierownik zakładu, kolejno w Instytucie Przemysłu Mięsnego i Tłuszczowego (1974-1980), w Instytucie Ekonomiki i Organizacji Przemysłu Spożywczego (1980-1982) i w Instytucie Ekonomiki Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej (1983-1985). W ww. instytutach zajmował się obrotem rolnym. M.in. opracował zasady punktowej klasyfikacji tusz wołowych oraz zasady prognozowania skupu trzody mięsno-słoninowej i bydła przy zastosowaniu metod statystycznych. W 1948 roku został powołany na eksperta w pierwszej powojennej rządowej misji handlowo-finansowej do rozmów z rządem Wielkiej Brytanii oraz dwukrotnie - w latach 1966 i 1967 - do misji biorącej udział w negocjacjach prowadzonych pod egidą ONZ w Genewie w sprawie uzgadniania taryf celnych i transportowych. Prowadził również wykłady w Wyższej Szkole Rolniczej w Szczecinie (1961-1962), w SGGW w Warszawie (1962-1967) oraz na kursach specjalistycznych organizowanych przez Centralę Przemysłu Mięsnego i NOT. Jest autorem ośmiu i współautorem czterech książek, sześciu skryptów oraz ponad 200 publikacji naukowych. Wyniki prac naukowo-badawczych publikował w periodykach naukowych i czasopismach branżowych. Członek Rad Programowych względnie Komitetów Redakcyjnych ?Gospodarki Mięsnej?, ?Przeglądu Hodowlanego?, ?Nowego Rolnictwa? i in. Członek SITSpoż. od 1950 roku, pracował m.in. w zarządach kół zakładowych i Zarządzie OW w Warszawie, jako przewodniczący Komisji Szkoleniowej i przewodniczący Sekcji Przemysłu Mięsnego przy ZG SITSpoż. (1974-1978). Mimo przejścia w 1985 roku na emeryturę nadal utrzymuje kontakty z dziedzinami, które Go interesowały w pracy zawodowej, uczestniczy w zebraniach Klubu Seniorów przy Mazowieckim Oddziale Wojewódzkim SITSpoż. i w zebraniach Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego. Za działalność zawodową i społeczną został uhonorowany Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz licznymi odznaczeniami państwowymi, resortowymi i stowarzyszeniowymi. W 1988 roku otrzymał godność Zasłużonego Seniora SITSpoż. Posiada dyplom Zasłużonego Działacza przyznany Mu przez Stowarzyszenie Naukowo-Techniczne Inżynierów i Techników Rolnictwa. Za udział w II wojnie światowej odznaczony Krzyżem Walecznych. Godność Honorowego Członka SITSpoż. otrzymał w 2004 roku. |
|
|
|
