Krajowa rada Drożdżownictwa została powołana 17 sierpnia 1993r z inicjatywy przedstawicieli przedsiębiorstw "Polmos" produkujących drożdże. W 1993 roku do KRD przystąpiły wszystkie przedsiębiorstwa "Polmos" zajmujące się produkcją drożdży, a w 1994 roku dołączyła Spółdzielnia Pracy "Społem" w Kielcach oraz Przedsiębiorstwo Przemysłowo-Rolne Sp. z o.o. w Niechcicach. Kielecka "Społem" została skreślona z list KRD w marcu 1996 roku, a w 2000 roku Spółka z o.o. w Niechcicach po zmianie właściciela i Zarządu wypowiedziała uczestnictwo w Radzie i obecnie KRD liczy 7 członków. 

Kluczowym zadaniem KRD jest reprezentowanie interesów producentów drożdży oraz uczestnictwo i pomoc w rozwiązywaniu problemów ekonomicznych, organizacyjnych oraz prawnych wiążących się z rozwojem tego przemysłu w Polsce jak i szereg uwarunkowań związanych z przystąpieniem naszego kraju do Unii Europejskiej. Regulamin naszej Rady określa zadania , a także prawa i obowiązki członków. 

Na spotkaniach prezydium Zarządu i zebraniach plenarnych Rady omówiono następujące problemy: 

• ocena wyników jakościowych drożdży, która ulega systematycznej poprawie we wszystkich przedsiębiorstwach,

• informacja o restrukturyzacji przemysłu drożdżowego oraz o podejmowanych działaniach w zakresie przygotowań do prywatyzacji,
• kształtowanie się cła zaporowego na drożdże piekarskie importowane. Dzięki naszym wystąpieniom wprowadzono i utrzymano cło, które spowodowało, że import drożdży jest minimalny,
• rola biotyny w propagacjach drożdży piekarskich,
• badania nad wzmocnieniem cech technologicznych wybranego szczepu drożdży przemysłowych, techniką fuzji protoplastów,
• bioinżynieryjne aspekty ciągłej hodowli drożdży piekarskich ze szczególnym uwzględnieniem jakości produktu,
• osmofilność i krioodporność szczepów piekarskich,
• higiena i sterowanie jakością w technologii drożdży piekarskich,
• możliwość otrzymywania preparatów z biomasy drożdży,
• nowe technologie piekarskie a jakość drożdży,
• metody sterylizacji i klarowania brzeczki melasowej,
• dokonanie oceny jakości drożdży krajowych w porównaniu z zagranicznymi,
• zapoznano członków z prognozą zapotrzebowania na drożdże piekarskie prasowane w latach 2000-2005,
• straty biotyny zawartej w melasie w czasie jej magazynowania ,
• zapoznanie się z budową i zadaniami eksploracji nowej generacji wirówek do drożdży firmy Westfalia HFB,
• zapoznanie się nowoczesną metodą zagęszczania osadów z przemysłowych oczyszczalni ścieków przy zastosowaniu elektrolitów oraz dekanterów,
• próbowano wielokrotnie wykonać zestawienia asortymentowe sprzedaży drożdży wyprodukowanych przez krajowe fabryki oraz średnie uzyskane ceny. Wiemy, że to sprawiało nam zawsze wiele problemów. Podejmowano także i takie działania, które nie zostały załatwione a są aktualne i dzisiaj, chociażby:
• zwolnienia z cła melasy importowanej do Polski dla potrzeb przemysłu drożdżowego.

Na spotkaniach KRD omawiano również następujące sprawy: 

• możliwości rozwoju polskiego przemysłu drożdżowego po przystąpieniu Polski do UE i CEFTA,
• sprzedaż drożdży przez poszczególne fabryki i polityka cenowa
• nawiązywanie kontaktów z polskimi i zagranicznymi firmami produkującymi urządzenia i automatykę dla przemysłu drożdżowego,
• organizowanie wyjazdów na Targi zagraniczne.

Analizując słabe i mocne strony polskich drożdżowni Krajowa Rada Drożdżownictwa rozważała możliwość utworzenia wspólnej dla wszystkich członków spółki kapitałowej mającej prowadzić aktywny marketing oraz zaopatrzenie w inne produkty i surowce używane dla przemysłu piekarniczego i cukierniczego tj. powołania jednego wspólnego przedsiębiorstwa zaopatrującego piekarnie w drożdże i polepszacze, a także inne surowce. Dzisiaj przy różnej strukturze własnościowej fabryk zamysł ten jest nieaktualny, niemożliwy do wdrożenia